دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو          که هر بندم که بر بندی ندرانم به جان تو
من آن دیوانه بندم که دیوان را همی بندم         زبان مرغ می دانم سلیمانم به جان تو
نخواهم عمر فانی را توی عمر عزیز من          نخواهم جان پر غم را توی جانم به جان تو
چو تو پنهان شوی از من همه تاریکی و کفرم           چو تو پیدا شوی بر من مسلمانم به جان تو
گر آبی خوردم از کوزه خیال تو درو دیدم           وگر یک دم زدم بی تو پشیمانم به جان تو
اگر بی تو بر افلاکم چو ابر تیره غمناکم           وگر بی تو بگلزارم به زندانم به جان تو
سماع گوش نامت سماع هوش من جامت           عمارت کن مرا آخر که ویرانم به جان تو
دورن صومع و مسجد توی مقصودم ای مرشد           به هر سو رو بگردانی بگردانم به جان تو
سخن با عشق می گویم که او شیر و من آهویم           چه آهویم که شیران را نگهبانم به جان تو
ایا منکر درون جان مکن انکارها پنهان           که سر سرنبشتت را فرو خوانم به جان تو
چو خویشی کرد آن بی چون عجب با این دل پر خون           که ببریدست آن خویشی ز خویشانم به جان تو
تو عید جان قربانی و پیشت عاشقان قربان           بکش در مطبخ خویشم که قربانم به جان تو
ز عشق شمس تبریزی ز بیداری و شبخیزی           مثال ذره ای گردان پریشانم به جان تو
حضرت مولانا